Warme zorg 

Warme zorg is zorgvrager- en familiegerichte zorg.  Wij vinden dit belangrijk omdat het leidt tot betere uitkomsten van de zorg en een grotere tevredenheid over de zorgverlening. Daarom hebben we extra aandacht voor de stem van zorgvrager en focussen ons op wat voor hem belangrijk is.

Als een zorgverlener dit doet, dan creëert dit onmiddellijk vertrouwen, stelt men zich empatisch op en geeft men aan dat de zorgvrager echt belangrijk is. Dit geeft zowel aan de zorgvrager als aan de zorgverlener een ontzettend fijn gevoel en heeft ontegensprekelijk een impact op de kwaliteit van de zorg.

Internationale "What matters to you"-dag (http://www.whatmatterstoyou.be/)

Hieronder ontdek je een aantal warme acties die wij in de verf willen zetten naar aanleiding van de internationale 'What matters to you-dag'.  Een initiatief met als doel om extra aandacht te geven aan warme acties.

Verkoopstalent gezocht en gevonden 

R. verblijft al 38 jaar in ons ziekenhuis. Een geliefd en gekend man maar ook een man met talent: hij stond vroeger in de verkoop en voor het goede doel haalde hij zijn talenten nog eens boven. Maar om te starten, wou hij er picobello uitzien. Zijn activiteitenbegeleidster gaf hem met veel plezier een manicure.Zij weet hoe belangrijk nette handen zijn voor R. Een klein gebaar maar een grote ondersteuning.

Loslaten maar getroost door warme herinneringen

WMTY2

Jos zou binnenkort afscheid nemen…een groot afscheid, een afscheid van het leven. Op onze PVT-afdeling werden we voor het eerst geconfronteerd met palliatieve zorg. Een nieuw terrein maar onze medewerkers wouden hem in deze moeilijke fase omringen met warmte en kwalitatieve zorg. 

Om dat te kunnen, kleurden we buiten de lijntjes:

  • Het doktersbureel werd de kamer van Jos: ingericht met warme materialen, dichtbij de andere patiënten en het team.
  • Een TV werd geïnstalleerd zodat hij naar zijn favoriete James Bond films kon kijken.
  • Zijn kamer werd een ontmoetingsplaats: naast zijn bed stond een zetel waar bewoners de krant gingen lezen of samen met Jos TV keken.
  • Vrijwilligers werden betrokken, zij kwamen zelfs waken tijdens zijn laatste dagen.
  • Zijn eetlust verdween: ondanks de nultolerantie binnen de leefgroep werd er voor Jos Leffe en Tourtel gekocht en werden pateékes gebakken, daar kon hij nog van genieten.

Uiteindelijk namen we afscheid maar met een goed gevoel, het gevoel alles te hebben gedaan wat in onze mogelijkheden lag.

Tree of hope: teken van kracht en groei 

Tijdens een crisisopname op De Lier 1 proberen we de kwaliteiten van de patiënt op de voorgrond te brengen door alert te zijn voor de kleine dingen die ondanks de moeilijkheden wel lukken…

Een boom groeit maar verliest soms ook zijn bladeren. Zoals de bladeren weer groeien aan de boom zo ook, kunnen we als mens na een zware periode terug bloeien (of in onze kracht staan). De takken staan voor onze individuele ervaringen, wat elke boom en elke mens uniek maakt.

Onlangs vertelde een patiënt dat hij een briefje had met positieve dingen die een verpleegkundige van de Lier1 had geschreven. Wanneer hij het moeilijk had, las hij dit. De verpleegkundige was dit vergeten dat maar zag nu wat zoiets kleins, een briefje met een positieve boodschap, kan betekenen. Ze besloot om bij elk ontslag een kadertje met een gepersonaliseerde boom mee te geven aan de patiënten. Op de boom staan zijn/haar sterke kwaliteiten. Dit geeft de kans om te kunnen terug blikken wanneer de storm dreigt op te steken…

Warme zorg gaat ook door de maag

De organisatie van de maaltijdbedeling in Asster werd de voorbije jaren gereorganiseerd. Onze drijfveer: op een kwalitatieve en efficiënte wijze patiënten, bezoekers en personeel maaltijden aanbieden. Als ondersteunende dienst moet je waakzaam blijven en bereid zijn te luisteren. Na een klacht over de maaltijden organiseerde de patiëntengroep jongvolwassen een overleg met de keuken.

"Als diensthoofd voeding werd ik ontvangen door de groep. Er was een voorzitter, een secretaris kortom het was een goed voorbereide vergadering met een missie. Mijn eerste taak was om te luisteren…en dat werd een schitterend ervaring: de jongeren hadden de meeting zo goed voorbereid, hun verwachtingen duidelijk geformuleerd en functioneerden als een eenheid. Het was een plezier om met hen samen te werken. Samen met de groep en de voorzitter tekenden we een traject uit waardoor wij als keuken aan hun verwachting konden voldoen.

Het leuke is dat deze patiënten - wij zien ze als onze klanten - op een heel volwassen en rijpe manier hun verwachtingen hebben kunnen en mogen kenbaar maken. Dat hun problemen met enkele wijzigingen in onze manier van handelen opgelost konden worden. Het was een warme en eerlijke ervaring. Een ervaring die ons dagelijks werk als ondersteunende dienst sterker maakt en bijdraagt tot warme zorg!"

Warme zorg met een roze touch 

PVT De Passer

Waar bewoners meer mens zijn
dan hun ziek zijn.
Waar mensen mogen zijn wie ze zijn.

Daar waar de begeleiding getuige mag zijn
van mooie momenten.
Waar we bewoners mogen bijstaan
op moeilijke dagen.
Waar we het voorrecht hebben
om er voor hen te mogen zijn.

Daar waar ik elke ochtend warm welkom word geheten door Chris.
Waar Maurice er op staat om me elke ochtend te voorzien van een tasje koffie.
Waar ik op het einde van de dag met een brede glimlach naar huis kan vertrekken,
als ik hoor dat Wilfried ‘de boel’ wel zal rechthouden.

Daar waar bewoners aangesproken worden
op hun mogelijkheden.
Waar bewoners de rust mogen vinden,
waar ze jaren naar zochten.
Waar bewoners de ruimte krijgen
en niet te veel druk ervaren.

Daar waar Martine me trots een stukje roze wol komt brengen, omdat ze weet dat ik voor
avondschool ‘wol’ moet fotograferen.
Waar ze de dag nadien blinkend van fierheid de foto komt bekijken.
Waar ze me stil dankt om het vertrouwen dat ik haar geef.

Daar waar ik met een krop in de keel soms afscheid neem van iemand die er plots niet meer is,
van iemand die bij ons hoorde en waar niks aan mocht komen.
Waar we goed zorg dragen voor mekaar.
Waar we samen mogen zijn wie we zijn.

PVT De Passer
Daar waar ik getuige mag zijn van warme zorg door mijn medewerkers.
Waar bewoners op een warme manier zorg dragen voor ons.
Waar ik dankbaar ben om zoveel warmte, die elke dag in zoveel kleine momenten voelbaar is.

 

Ann Jacobs

K & V Lunch Seminars

Mensgerichte zorg maar ook kwaliteitsvolle zorg is een opdracht van iedereen. Om het thema 'kwaliteit' levend te houden & tastbaar te maken op alle niveaus organiseert Asster 4x per jaar een lunchseminar waar good practices en nieuwe methodieken worden voorgesteld. De stafmedewerkers kwaliteit en manager kwaliteit leiden deze seminars in goede banen. Op 6 juni organiseren we ook een lunchseminar want mensgerichte zorg is ook kwalitatieve zorg.

Een gewone dag uit het leven van... 

Goeiemorgen’
bijna fluisterend,
‘goed geslapen?’

Wakker, gehoopt dat ik niet meer wakker
werd

Het ontbijt staat klaar
Doe maar rustig

Eten, waarom, voor mij moet het niet meer

De geur van verse koffie
Een ontbijtbuffet, een beetje hotelgevoel

Goeiemorgen
Neem maar wat je lekker vind

Ik zie het niet meer zitten
Weer zo een dag

Kom maar bij ons zitten
Samen de dag starten

Wil je de dokter spreken?
Heb je de sociale dienst nodig?
Heb je nog andere vragen vandaag?

Ja, eentje, ik wil er niet meer zijn …

Terug op de kamer
Pas gepoetst
Ruikend naar frisheid
Wachtend op …

Ik kom even met je praten
Ik kom je halen voor je gesprek bij je dokter
Ik kom je halen voor de therapie

Waarom, ik wil niet meer …

Gaan we samen even wandelen?
Kom je voor het groepsgesprek met
de pastorale dienst?
Kom je mee voor een tasje koffie?

Moet dit allemaal?

Jij ziet het momenteel niet meer zitten
Ik wel
Ik wil met je op weg
Samen door die lange tunnel
Met die gesloten deuren
Ik hou er eentje voor jou open
Wil je mij de kans geven om dit samen met jou
te doen?

Wil je er over nadenken?
Zie ik je morgen terug?

Tot morgen
Verbondenheid dekt me toe
Als een warm dekentje

Het zijn vooral de kleine dingen
Die er toe doen…

Brugmans Daniëlle,
Verpleegkundige De Lier 1

Zorgen voor Op een moment dat je enkel nog kan zorgen voor

Afscheid nemen van een bewoner, hoe doe je dat…

Van iemand met wie je jaren hebt samengewerkt en gewoond.

Afscheid nemen van iemand die een spoor heeft nagelaten op de afdeling.

Die zorgde voor anekdotes om nog jaren lang te onthouden.

Afscheid nemen van iemand die ons raakte in ons mens zijn.

In onze onmacht en in onze eenvoud.

In ons besef dat niemand alleen zou mogen sterven.

 

Afscheid nemen van onze bewoner werd
Bewogen – warm – diepmenselijk – zorgzaam – waardig.

Zo ontzettend mooi wat bewoners,  begeleiding en vrijwilligers de laatste dagen voor ‘onze Jan’ mochten betekenen. Dat familie de weg na zoveel jaren naar hem terug vond en konden afscheid nemen.

Zo hartverwarmend om te zien dat Jan tijdens zijn laatste drie dagen geen moment alleen is geweest. Dat vrijwilligers en medewerkers van de afdeling spontaan voorstelden om bij hem te blijven waken. Dat ‘er zijn’ op dat moment het enige is dat we konden doen.

Zo bijzonder om vast te stellen dat het voor de waakploeg evident was om dit te doen, terwijl dit iets heel erg speciaals is.

Zo trots op de vrijwilligers en op mijn ploeg dat we voor dit soort menselijke warmte kunnen staan.

Zo pakkend om te zien, dat we samen mochten zorgen voor ‘onze Jan’. Op een moment dat we enkel nog konden zorgen voor.

Het verhaal van Jan heeft ons laten ervaren dat onze medewerkers en vrijwilligers alles willen inzetten om iemand een waardig en menselijk levenseinde te geven.  Door zijn zware ziek – zijn, was Jan opgenomen in het algemeen ziekenhuis. Weg van zijn vertrouwde omgeving. Weg van zijn vertrouwde begeleiding. Weg van zijn vrienden op de afdeling.

De spontane dynamiek die in het team op de afdeling, de bewoners en tussen de vrijwilligers ontstond, is prachtig om vast te stellen. Fantastisch dat bewoners gedurende laatste dagen vaak bij hem op bezoek gingen. Heel erg bijzonder om personeelsleden voor en na de werkuren naast het bed van Jan te zien waken. Kippenvel om bij een onverwacht telefoontje aan een vrijwilliger te horen  ‘ik ben er over een half uur’,  ‘ja natuurlijk’ , ‘zonder dank’, ‘blij dat ik iets kan betekenen voor Jan’...

Vanuit diep respect voor de bewoners, het team, vrijwilligers en ‘onze Jan’, deden we na deze ervaring een bijzondere oproep.

Om in de toekomst snel op gelijkaardige vragen te kunnen antwoorden leggen we een lijst aan met vrijwilligers, medewerkers  die willen waken bij patiënten, bewoners in de laatste uren van hun leven. Weten dat we onze bewoners en patiënten niet alleen sterven; dat ze menselijke warmte en oprechte zorg mogen ervaren tot hun laatste moment,  is een mooi verhaal in de zorg.

Bea Schoubs – Verantwoordelijke vrijwilligerswerking Asster
Ann Jacobs – Afdelingshoofd PVT De Passer